NASA i SpaceX testują Super Heavy V3 w tunelach aerodynamicznych dla

NASA i SpaceX zakończyły nowe testy w tunelach aerodynamicznych na modelu w skali 1,2% rakiety nośnej Super Heavy w wersji 3 w ośrodku badawczym NASA Ames w Dolinie Krzemowej w Kalifornii – poinformowała agencja 31 lipca 2026 r. Testy koncentrowały się na pomiarze stałych i niestałych sił aerodynamicznych, jakich rakieta doświadczy podczas ponownego wejścia w atmosferę.

Super Heavy w wersji 3 jest częścią systemu startowego Starship firmy SpaceX i ma stanowić podstawę dla lądownika księżycowego Starship HLS (Human Landing System) na potrzeby misji Artemis III w 2027 r. oraz późniejszej załogowej misji na Księżyc w 2028 r. Testy opierają się na wcześniejszych pracach przeprowadzonych w NASA Ames w 2024 r. i wspierają współpracę NASA ze SpaceX w zakresie bezpiecznego transportu astronautów z orbity księżycowej na powierzchnię Księżyca i z powrotem.

Zrozumienie tych sił aerodynamicznych jest kluczowe, ponieważ zmodernizowany booster zawiera znaczące zmiany, w tym nowe silniki Raptor 3, brak osłony sekcji silnikowej, trzy stateczniki kratowe o 50% większe zamiast czterech oraz zintegrowany gorący stopień. Według Manisha Mehty, głównego inżyniera zespołu HLS Plume and Aero Environments w Marshall Space Flight Center NASA, agencja wykorzystała swoje doświadczenie z testów w tunelach aerodynamicznych dla wahadłowca kosmicznego, rakiety SLS i statku Orion, aby sprawnie przygotować i przeanalizować testy Super Heavy.

Testy w tunelach aerodynamicznych przeprowadzone pod koniec 2025 r. wykorzystywały tunel transoniczny przy prędkościach od Mach 0,2 do Mach 1,4 oraz tunel naddźwiękowy przy prędkościach od Mach 1,55 do Mach 2,5. Jayanta Panda, ekspert ds. niestałej aerodynamiki w NASA Ames, wyjaśnił, że siły stałe występują, gdy powietrze opływa rakietę równomiernie, podczas gdy siły niestałe wiążą się z buforowaniem, które może powodować wibracje. Uzyskane dane dotyczące sił stałych pomagają przewidzieć, jak rakieta zareaguje podczas ponownego wejścia w atmosferę, aby oprogramowanie lotu mogło skutecznie nią sterować, a dane o ciśnieniu niestałym wspierają analizę obciążeń.

Inżynierowie NASA i SpaceX wykorzystali model w skali 1,2%, aby zebrać informacje o stałym i niestałym przepływie powietrza na powierzchniach boostera. Mehta zauważył, że podobne testy w tunelu aerodynamicznym Ames Unitary Plan Wind Tunnel wcześniej doprowadziły do dodania płetw do rakiety SLS dla misji Artemis II, a wnioski z tych prac pomagają teraz w misji Artemis III i kolejnych. Współpraca zapewnia SpaceX dostęp do specjalistycznych obiektów i wiedzy technicznej w miarę rozwoju lądownika księżycowego.

W ramach programu Artemis NASA dąży do powrotu ludzi na Księżyc w celu badań naukowych, tworzenia możliwości gospodarczych i ustanowienia trwałej obecności, a także przygotowania gruntu pod przyszłe załogowe misje na Marsa. Dane z tuneli aerodynamicznych zostaną wykorzystane do udoskonalenia projektu Super Heavy w wersji 3 i oprogramowania lotu przed misją demonstracyjną Artemis III.