Łazik Curiosity u podnóża erozyjnej superpowierzchni na Mount Sharp

Łazik Curiosity NASA dotarł do warstwy na Mount Sharp, która może zawierać erozyjną superpowierzchnię – strukturę mogącą oznaczać przerwę w marsjańskim zapisie skalnym. W tygodniu 24 lipca 2026 roku łazik zbliżał się do tego niezwykłego odcinka, który naukowcy zidentyfikowali na podstawie danych orbitalnych oraz zdjęć pobliskich butte. Erozyjna superpowierzchnia to termin geologiczny określający miejsca, gdzie wiatr lub woda usunęły warstwy osadów na skalę regionalną, zanim odłożyły się nowsze warstwy, tworząc lukę w geologicznej chronologii. Zespół naukowy Curiosity, kierowany przez zastępczynię głównego naukowca projektu Abigail Fraeman z Jet Propulsion Laboratory, jest gotowy do zbadania tej struktury z bliska za pomocą instrumentów łazika. Łazik wykonał zdjęcie 23 lipca 2026 roku (Sol 4963 misji), ukazujące jasne skały pod ciemniejszymi, co może świadczyć o istnieniu takiej powierzchni. W ciągu dwóch cykli planistycznych Curiosity wycofał się, aby uzyskać szeroki widok, a następnie 27 lipca 2026 roku wykonał dwie duże mozaiki Mastcam obejmujące całą warstwę. ChemCam dostarczył zdjęcia RMI z dużej odległości najbardziej interesujących obszarów, a MAHLI i APXS przeanalizowały cel o nazwie „Monte Darwin”, podczas gdy ChemCam LIBS zbadał „Patacamaya”, „Tarucachi” i „Mojoncasa”. Przejazd 27 lipca przybliżył łazik, a plan na 31 lipca 2026 roku zakładał dotarcie do podstawy superpowierzchni. Zespół wykorzystał najnowsze zdjęcia, aby wybrać naukowo wartościowe miejsce przejścia, które jednocześnie omija piaszczyste i strome tereny. Oczekuje się, że Curiosity przemierzy tę strukturę w nadchodzącym tygodniu, oferując geologiczne spojrzenie na jej skład i geometrię w skali centymetrowej.