Onderzoek toont aan dat grote geologische gebeurtenissen zich voordoen in een cyclus van 27,5 miljoen jaar

Een nieuwe studie onthult dat de meest catastrofale gebeurtenissen op aarde, waaronder massa-extincties en enorme vulkaanuitbarstingen, een cyclisch patroon hebben gevolgd dat zich ongeveer elke 27 miljoen jaar voordoet. Onderzoekers van de Universiteit van Sydney en de Sorbonne Universiteit analyseerden geologische gegevens van de afgelopen 260 miljoen jaar en identificeerden 10 clusters van grote rampen die overeenkomen met deze langetermijncyclus.

Het patroon heeft invloed op de hele planeet, waarbij elke cluster een golf van verwoestende gebeurtenissen met zich meebrengt, zoals asteroïde-inslagen, uitbarstingen van overstromingsbasalt en massale uitstervingen van soorten. De meest recente cluster vond ongeveer 7 miljoen jaar geleden plaats, wat suggereert dat de volgende pas over 20 miljoen jaar zal komen. De hoofdauteur van de studie, professor Michael Rampino, merkt echter op dat de cyclus niet perfect regelmatig is, met intervallen die enkele miljoenen jaren variëren.

Deze ontdekking is belangrijk omdat het een nieuw kader biedt voor het begrijpen van de geologische geschiedenis van de aarde en de krachten die het leven op onze planeet vormgeven. De onderzoekers veronderstellen dat de cyclus kan worden aangedreven door de beweging van het zonnestelsel door de Melkweg, die periodiek de kans op komeetinslagen vergroot. De studie, gepubliceerd in het tijdschrift Historical Biology, bouwt voort op eerder werk dat een cyclus van 27 miljoen jaar in uitstervingsgebeurtenissen suggereerde, maar deze nieuwe analyse breidt het bewijs uit naar andere grote rampen.

Specifieke gegevens uit de studie tonen aan dat de 10 geïdentificeerde clusters de Perm-Trias-extinctie (ongeveer 252 miljoen jaar geleden) omvatten, die 96% van de mariene soorten uitroeide, en de Krijt-Paleogeen-extinctie (66 miljoen jaar geleden) die de dinosauriërs doodde. De onderzoekers merken ook op dat de cyclus overeenkomt met bekende episoden van overstromingsbasaltvulkanisme, zoals de Siberische Trappen en de Deccan Trappen.

Achtergrondonderzoek heeft lang gedebatteerd of de rampen op aarde willekeurig of in cycli plaatsvinden. Deze studie versterkt de zaak voor een cyclisch patroon, mogelijk gekoppeld aan de baan van het zonnestelsel rond het galactische centrum, die ongeveer 250 miljoen jaar duurt. Het team suggereert dat gravitationele verstoringen van de spiraalarmen van het sterrenstelsel kometen uit de Oortwolk kunnen losmaken en naar de aarde sturen.

Vooruitkijkend benadrukken de onderzoekers dat, hoewel de volgende grote cluster miljoenen jaren verwijderd is, het begrijpen van deze cyclus kan helpen bij het verfijnen van modellen van het verleden en de toekomst van de aarde. Ze roepen op tot verder onderzoek naar de astronomische mechanismen achter het patroon, die ook inzicht kunnen bieden in de mogelijkheid van toekomstige catastrofale gebeurtenissen.