Księżyce planet-samotników mogą utrzymywać ciekłe oceany przez miliardy lat

Nowe badanie sugeruje, że księżyce krążące wokół planet-samotników – światów dryfujących przez przestrzeń kosmiczną bez gwiazdy macierzystej – mogą pozostać wystarczająco ciepłe, aby utrzymać ciekłą wodę przez miliardy lat, potencjalnie oferując nieoczekiwane schronienia dla życia. Naukowcy z Uniwersytetu Ludwika Maximiliana w Monachium obliczyli, że takie księżyce, ogrzewane jedynie energią wewnętrzną planety i siłami pływowymi, mogą utrzymywać podpowierzchniowe oceany przez okres do 4,3 miliarda lat, mniej więcej tyle, ile wynosi wiek Ziemi. To odkrycie podważa długo utrzymywane założenie, że życie wymaga ciepła i światła gwiazdy.

Badanie opublikowane w 2026 roku koncentruje się na księżycach krążących wokół gazowych olbrzymów, które zostały wyrzucone ze swoich układów słonecznych. Bez słońca planety te z czasem by ostygły, ale ich księżyce mogłyby być utrzymywane w cieple przez grawitację planety, która generuje ciepło poprzez oddziaływania pływowe – ten sam proces, który napędza aktywność wulkaniczną na księżycu Jowisza, Io. Naukowcy modelowali, jak długo księżyc mógłby utrzymywać ciekły ocean pod lodową skorupą, uwzględniając masę planety, orbitę księżyca i stopniowy zanik ogrzewania pływowego.

Jeśli takie księżyce istnieją, mogą być jednymi z najpowszechniejszych siedlisk w galaktyce. Uważa się, że planety-samotniki przewyższają liczebnie gwiazdy, a wiele z nich mogło uformować księżyce, zanim zostały wyrzucone w przestrzeń międzygwiazdową. Obliczenia zespołu pokazują, że księżyc z grubą warstwą lodu i skalistym jądrem mógłby zachować wystarczająco dużo ciepła wewnętrznego, aby utrzymać wodę w stanie ciekłym przez miliardy lat, nawet bez światła gwiazd. Ta skala czasu jest porównywalna z czasem, jaki zajęło powstanie życia na Ziemi.

Następnym krokiem, jak twierdzą naukowcy, jest poszukiwanie oznak takich księżyców. Przyszłe teleskopy mogą wykryć słabą poświatę w podczerwieni księżyca planety-samotnika lub pióropusze pary wodnej wyrzucane z jego powierzchni. Jeśli zostaną znalezione, światy te mogą stać się głównymi celami w poszukiwaniu życia pozaziemskiego, udowadniając, że życie może nie potrzebować słońca.