De hoes van de Voyager Golden Record gebruikt pulsars om de locatie van de zon en de lanceertijd aan te geven

De Voyager-ruimtevaartuigen, gelanceerd in 1977, dragen een Golden Record dat bedoeld is om te communiceren met eventuele buitenaardse intelligenties die het zouden kunnen tegenkomen. De hoes van de plaat is gegraveerd met een diagram dat wijst naar 14 pulsars, waarvan de precieze rotatiesnelheden dienen als een kosmische kaart. Deze pulsars fungeren als hemelse klokken, die zowel de locatie van de aarde als de geschatte tijd van het vertrek van het ruimtevaartuig onthullen. Het ontwerp vermijdt opzettelijk het gebruik van een enkele menselijke taal, waardoor het een universele boodschap is.

Het diagram is bedoeld om elk intelligent wezen te helpen de inhoud van de plaat te ontcijferen. Door de rotatiefrequenties van de pulsars te meten, zou een buitenaardse beschaving de positie van de zon in de Melkweg kunnen trianguleren. De relatieve timing van de pulsen geeft ook het tijdperk aan waarin Voyager de aarde verliet. Deze aanpak zorgt ervoor dat de instructies begrijpelijk zijn zonder gedeelde taalkundige of culturele referenties.

De Golden Record zelf bevat geluiden, muziek en afbeeldingen die het leven op aarde vertegenwoordigen. De pulsarkaart op de hoes is een belangrijk onderdeel van deze boodschap en geeft de coördinaten om ons zonnestelsel te vinden. De 14 pulsars werden gekozen omdat hun rotatiesnelheden uniek en stabiel zijn over lange perioden, hoewel ze zeer geleidelijk vertragen. Het diagram bevat een binaire weergave van de rotatieperioden, wat een precieze identificatie mogelijk maakt.

De Voyager-ruimtevaartuigen bevinden zich nu in de interstellaire ruimte, buiten de invloed van de zon. De Golden Record zal naar verwachting miljarden jaren meegaan, terwijl hij door de Melkweg drijft. Hoewel de kans dat hij wordt gevonden extreem klein is, zorgt de pulsarkaart ervoor dat als dat gebeurt, de vinder theoretisch de aarde zou kunnen lokaliseren. De plaat dient als een tijdcapsule van de mensheid, waarbij de hoes de sleutel tot zijn oorsprong biedt.