NASA stelt CANVAS-roverconcept voor voor langdurige missies op het oppervlak van Venus

NASA's Jet Propulsion Laboratory heeft een nieuw roverconcept voorgesteld genaamd CANVAS (Combinatory Architecture offering Neomobility, on-Venus Adaptability, and Survivability) dat jarenlang op het oppervlak van Venus zou kunnen overleven, een enorme verbetering ten opzichte van huidige missies die slechts minuten of uren duren. Het concept is ontwikkeld door David Bugby en maakt deel uit van NASA's Innovative Advanced Concepts (NIAC)-programma.

De barre omgeving van Venus—met extreme temperaturen, drukken en corrosieve omstandigheden—heeft alle oppervlaktemissies beperkt tot zeer korte duur. De CANVAS-rover wil deze beperkingen overwinnen door drie belangrijke innovaties: een gesloten Brayton-cyclus radio-isotoop-energiesysteem dat de bolvormige buitenkant van de rover als radiator gebruikt, interne elektronica en wetenschappelijke instrumenten die kunnen werken bij extreem hoge temperaturen en drukken, en een mobiliteitssysteem zonder extern blootgestelde mechanismen. Dit ontwerp zou de rover in staat kunnen stellen om naar meerdere locaties te rijden en jarenlang wetenschap te bedrijven in plaats van uren.

De impact van zo'n langlevende missie zou aanzienlijk zijn voor het behoud van de interesse van belanghebbenden. Volgens het voorstel hebben missies die slechts minuten of uren duren een beperkte aantrekkingskracht op wetenschappelijke, politieke en publieke belanghebbenden. Een rover die jarenlang kan werken, zou een blijvende aantrekkingskracht hebben en de steun voor Venusverkenning kunnen behouden. De voorgestelde missie zou een sterk uitgebreide versie zijn van de DaVinci-sonde, die is ontworpen voor slechts 18 minuten oppervlakteoperaties. De CANVAS-rover zou instrumenten voor extreem hoge temperaturen/drukken dragen, waaronder omgevingsmonitoren, een seismometer en camera's, en zou communiceren via een in een baan om de aarde draaiende relaisatelliet.

De ontwikkelingsaanpak omvat het ontwerpen en selecteren van componenten voor het energiesysteem, de elektronica voor extreem hoge T/P en het mobiliteitssubsysteem. Het mobiliteitssysteem gebruikt een vliegwiel en een aeolipile—aangedreven door een interne compressor die samengeperste Venusatmosfeer uitstoot—om de bolvormige rover te laten draaien en bewegen. Het doel is om aan het einde van fase III een werkend prototype te hebben. Het concept werd geselecteerd voor NIAC-studie in 2026, zoals vermeld in de update van 21 juli 2026.