De oceaan van Europa is mogelijk moeilijker te bereiken dan gedacht

Nieuw onderzoek suggereert dat de maan Europa van Jupiter, lange tijd beschouwd als een van de beste kandidaten voor het herbergen van buitenaards leven, een ondergrondse oceaan heeft die veel geïsoleerder is dan eerder werd aangenomen. Een studie gepubliceerd in het tijdschrift Nature geeft aan dat de dikke ijzige schil van Europa waarschijnlijk significante uitwisseling tussen de diepe oceaan en het oppervlak van de maan verhindert, wat inspanningen om tekenen van leven te detecteren bemoeilijkt.

De bevindingen hebben invloed op wetenschappers die toekomstige missies naar Europa plannen, met name NASA's Europa Clipper, die de ijsschil en oceaan van de maan wil bestuderen. Als de oceaan van het oppervlak is afgesloten, zou het moeilijker zijn om oceaanmateriaal te bemonsteren zonder diep in het ijs te boren, waardoor het zoeken naar biosignaturen uitdagender wordt.

Dit is belangrijk omdat de ondergrondse oceaan van Europa wordt beschouwd als een van de meest veelbelovende plekken in het zonnestelsel om leven buiten de aarde te vinden. De oceaan, die vloeibaar wordt gehouden door getijdenverwarming, bevat meer water dan alle oceanen van de aarde samen. Als deze geïsoleerd is van het oppervlak, zou elk leven daar onafhankelijk zijn geëvolueerd, maar het bemonsteren ervan zou het boren door tientallen kilometers ijs vereisen.

De studie, gepubliceerd in Nature, gebruikte computermodellen om vloeistofstroming in de ijsschil van Europa te simuleren. De onderzoekers ontdekten dat de ijsschil waarschijnlijk te dik en te koud is om significante verticale menging tussen de oceaan en het oppervlak mogelijk te maken. De studie gaf geen specifieke getallen voor de ijsdikte, maar eerdere schattingen variëren van 15 tot 25 kilometer.

Eerder onderzoek had gesuggereerd dat de ijsschil van Europa dynamisch zou kunnen zijn, met pluimen van waterdamp die uit het oppervlak barsten, zoals waargenomen door de Hubble Ruimtetelescoop in 2012 en 2016. De nieuwe studie stelt echter dat dergelijke pluimen waarschijnlijk zeldzaam zijn en mogelijk niet uit de diepe oceaan komen, maar uit ondiepe zakken vloeibaar water in het ijs.

Vooruitkijkend zal de Europa Clipper-missie, gepland voor lancering in 2024, gedetailleerde verkenning uitvoeren van de ijsschil en oceaan van Europa. De nieuwe bevindingen suggereren dat de missie zich mogelijk moet richten op gebieden waar het ijs het dunst is of waar oppervlaktekenmerken wijzen op recente geologische activiteit, om de kans op het detecteren van oceaanmateriaal te maximaliseren. Als de oceaan werkelijk geïsoleerd is, zouden toekomstige landermissies geavanceerde boortechnologie nodig hebben om er toegang toe te krijgen.