Jasne 'wyspy' w morzach metanu Tytana mogą być pęcherzykami azotu, sugerują eksperymenty laboratoryjne

Nowa analiza danych z sondy Cassini NASA ujawniła, że tajemnicze jasne struktury pojawiające się i znikające w morzach metanu księżyca Saturna, Tytana, to prawdopodobnie pola pęcherzyków azotu. Eksperymenty laboratoryjne symulujące warunki panujące na Tytanie sugerują, że gdy zimne jeziora księżyca ocieplają się lub są mieszane, rozpuszczony gaz azotowy wydostaje się z roztworu, tworząc przejściowe jasne plamy na powierzchni cieczy.

Tytan to jedyny świat poza Ziemią, na którym występuje stabilna ciecz na powierzchni, z rzekami, jeziorami i morzami metanu i etanu. Temperatura powierzchni księżyca oscyluje wokół minus 180 stopni Celsjusza, wystarczająco nisko, aby zamrozić wodę w twardy jak skała lód. Instrument radarowy Cassiniego zaobserwował jasne „wyspy” w morzach, które pojawiały się, znikały i pojawiały ponownie, co zastanawiało naukowców.

Naukowcy odtworzyli w laboratorium jeziora metanu Tytana, schładzając ciekłe mieszaniny metanu i etanu do temperatur i ciśnień podobnych do tych na Tytanie. Odkryli, że azot, który stanowi większość gęstej atmosfery Tytana, łatwo rozpuszcza się w zimnej cieczy. Gdy ciecz nieco się ociepliła lub została poruszona, azot wydostawał się z roztworu w postaci pęcherzyków, tworząc jasne plamy na radarze – co jest zgodne z obserwacjami Cassiniego.

Te odkrycia pomagają wyjaśnić dynamiczną naturę węglowodorowych mórz Tytana i mogą być przydatne dla przyszłych misji. Tytan jest uważany za główny cel eksploracji, z potencjalnymi zasobami dla kolonii kosmicznej. Gęsta atmosfera księżyca i obfite związki węgla czynią go kandydatem na placówki ludzkie, choć jego powierzchnia otrzymuje tylko jedną tysięczną światła słonecznego Ziemi, tworząc wieczny złoty zmierzch. Zrozumienie zachowania jego mórz jest kluczowe dla każdego przyszłego lądownika lub sondy podwodnej.