Walvis roept op unieke frequentie al decennia, geen antwoord van anderen

Een eenzame walvis wordt al decennia gevolgd die roept op een frequentie van 52 hertz, een toonhoogte veel hoger dan de 15 tot 25 hertz die typisch is voor blauwe vinvissen of de 20 tot 40 hertz van gewone vinvissen. Er is nooit een andere walvis geregistreerd die op deze roep reageert, waardoor wetenschappers onzeker zijn of het dier een unieke hybride is, een fysieke afwijking heeft, of simpelweg tot een onbekende soort behoort. De walvis, voor het eerst gedetecteerd door de Amerikaanse marine in 1989 en later bestudeerd door marien bioloog Mary Ann Daher, is jaarlijks gehoord in de noordelijke Stille Oceaan, van de Aleoeten tot de kust van Californië. Zijn roep patroon suggereert dat het een baleinwalvis is, maar zijn frequentie komt niet overeen met enige bekende soort. Het eenzame signaal van de walvis roept vragen op over communicatie en sociaal gedrag in de oceaan, terwijl hij blijft uitzenden op een frequentie waar geen andere walvis op antwoordt. Onderzoekers hebben geen verklaring voor zijn uniekheid en geen plannen voor verder onderzoek, waardoor het mysterie onopgelost blijft.