Wieloryb nawołuje na unikalnej częstotliwości od dziesięcioleci, brak odpowiedzi od innych

Samotny wieloryb jest śledzony od dziesięcioleci, nawołując na częstotliwości 52 herców, tonacji znacznie wyższej niż typowe 15–25 herców dla płetwali błękitnych czy 20–40 herców dla płetwali zwyczajnych. Nigdy nie zarejestrowano odpowiedzi innego wieloryba na to nawoływanie, co pozostawia naukowców niepewnych, czy zwierzę jest unikalną hybrydą, ma fizyczną deformację, czy po prostu należy do nieznanego gatunku. Wieloryb, po raz pierwszy wykryty przez Marynarkę Wojenną USA w 1989 roku, a później badany przez biolog morską Mary Ann Daher, był słyszany corocznie na północnym Pacyfiku, od Aleutów po wybrzeże Kalifornii. Jego wzór nawoływania sugeruje, że jest to wieloryb fiszbinowy, ale jego częstotliwość nie pasuje do żadnego znanego gatunku. Samotny sygnał wieloryba rodzi pytania o komunikację i zachowania społeczne w oceanie, ponieważ nadal nadaje nawoływanie, na które nie odpowiada żaden inny wieloryb. Naukowcy nie mają wyjaśnienia jego wyjątkowości ani planów dalszych badań, pozostawiając tajemnicę nierozwiązaną.