Titan heeft rivieren en meren van methaan, niet van water

De grootste maan van Saturnus, Titan, heeft rivieren, regenval en meren, maar deze bestaan volledig uit vloeibaar methaan, niet uit water. Deze maan, gelegen op 1,4 miljard kilometer van de zon, ervaart een hydrologische cyclus vergelijkbaar met die van de aarde, maar met methaan als werkvloeistof. De meren aan de noordpool van Titan bevatten meer brandbare brandstof dan alle bewezen olie- en gasreserves op aarde samen. De bergen op Titan bestaan uit waterijs dat zo hard bevroren is dat het zich gedraagt als gesteente. Titan is zo groot dat het de planeet Mercurius overtreft, waardoor het de op een na grootste maan in het zonnestelsel is, na Ganymedes van Jupiter. De reusachtige duinen op Titan bestaan niet uit zand zoals op aarde, maar uit organische verbindingen. Deze unieke omgeving roept vragen op over hoe zo'n verre maan actieve geologische processen kan hebben. Wetenschappers blijven Titan bestuderen om de methaancyclus en de implicaties voor de planetaire wetenschap te begrijpen.