NASA, robotik olarak birleştirilmiş metamalzemelerle uzay radarı için çalışma finanse ediyor

NASA, robotik olarak birleştirilmiş elektromanyetik metamalzemeler kullanarak yörüngede büyük, yeniden yapılandırılabilir antenler inşa ederek uzay durumsal farkındalığı devrimleştirebilecek yeni bir konsept çalışması seçti. Duke Üniversitesi'nden David Smith liderliğindeki proje, alçak Dünya yörüngesinin ötesindeki, örneğin sislunar uzaydaki nesneleri etkili bir şekilde izleyemeyen yer tabanlı radar sistemlerinin sınırlamalarının üstesinden gelmeyi amaçlıyor.

Yükseltilmiş Uzay Çiti gibi mevcut yer tabanlı radar dizileri, dört inç kadar küçük nesneleri izleyebilir, ancak muazzam mesafeler nedeniyle alçak Dünya yörüngesiyle sınırlıdır. Tutarlı radar için gerekli dizi boyutu, hedef mesafeyle orantılı olarak büyür ve bu da yer tabanlı sistemleri sislunar gözetim için pratik hale getirmez. Uzay tabanlı radar sistemleri bir çözüm sunar, ancak tek bir fırlatma kaplamasına sığması gereken mevcut konuşlandırılabilir yapıların 100 metrelik sınırının ötesinde son derece büyük açıklıklar gerektirir.

Önerilen sistem, NASA'nın ARMADAS projesinden robotik montaj teknolojisini, mekanik hareket olmadan ışın yönlendirme için yeniden yapılandırılabilen hacimsel metamalzemelerle birleştiriyor. Bu modüler, birim hücre odaklı yaklaşım, neredeyse keyfi ölçeklendirmeye izin vererek uzun menzilli algılama için yeterince büyük açıklıklar sağlar. Çalışma, daha küçük ölçeklerde doğrulanmış bir dipol modeli ve eleman tasarımı için tam dalga sayısal yöntemleri kullanarak S-bandı frekanslarında fizibiliteyi gösterecektir.

Başarılı olursa, teknoloji Dünya gözlemi ve derin uzay iletişimine de fayda sağlayabilir, çünkü daha büyük açıklıklar birçok NASA görevinde çözünürlüğü ve hassasiyeti artırır. Proje, 2026 yılında NASA Yenilikçi Gelişmiş Kavramlar (NIAC) programı kapsamında seçilmiş olup, robotik montajla uyumlu çok yönlü ışın oluşturma ve yeniden yapılandırılabilir birim hücreler için tasarım stratejilerini ilerletmeyi hedeflemektedir.